Mikołaj Markiewicz
Mikołaj Markiewicz

Twórca metody Trening Widzenia®, psycholog, trener i terapeuta wzroku. Usprawnianiem widzenia zajmuje się od ponad 35 lat. Pracuje w Polsce, Europie Zachodniej i w USA.

więcej...
Subskrypcja newslettera

Dla innych grup zawodowych

  • poprawa widzenia,ćwiczenia wzroku,trening widzenia,wady wzroku,słaby wzrok,krótkowzroczność,dalekowzroczność,zmęczenie oczu,warsztaty,trening wzroku,trenowanie widzenia,poprawa wzroku,neuro-rehabilitacja,naprawa wzroku

Wiele grup zawodowych musi używać wzroku w bardzo specyficzny sposób. Różne zawody wymagają zupełnie odmiennych umiejętności wzrokowych, wykorzystujących inne części oka oraz drogi i procesy nerwowe. Widzenie składa się z wielu umiejętności i niektóre czynności zawodowe wymuszają ich wybiórcze wykorzystanie.

Piloci - wyzwaniem może być umiejętność widzenia przy bardzo dużych prędkościach (lądowanie, start), ocena wysokości (ewolucyjnie przystosowaliśmy się do oceny odległości, czyli oddalenia obiektu na naszym poziomie, a nie pod nami), integracja odczucia upływu czasu z własną aktywnością (np. wyczucie, przy ograniczonej widoczności, jak długo trzeba skręcać, aby skierować samolot w pożądanym kierunku).

Kontrolerzy lotów - praca z ekranem komputera utrudniona jest koniecznością przekładania obrazu dwuwymiarowego na przestrzenny oraz nieprzerwanego widzenia tego, co dzieje się na monitorze (co nie ogranicza się do dobrej koncentracji). Istotnym czynnikiem jest też stopień wykorzystania posiadanej wiedzy przy patrzeniu.

Naukowiec, pracownik laboratorium - tu często konieczna jest długotrwała praca jednego oka przy mikroskopie.

Zupełnie innych umiejętności, wręcz innych części oka musi używać strażnik pracujący w nocy, innych pracownik fabryki przez 8 godzin montujący drobne elementy.

Współpraca Ośrodka Treningu i Terapii Widzenia® z wybraną grupą zawodową zawsze zaczyna się od jednej lub wielu wizyt naszego konsultanta w środowisku pracy klienta. Dzięki temu może powstać diagnoza: opis sposobu używania wzroku oraz trudności, jakie to sprawia pracownikom. Podczas tego etapu wyróżniamy od kilku do ponad dwudziestu umiejętności, których wymaga od pracowników ich zajęcie. Na tej podstawie proponujemy program ćwiczeń przeznaczony dla tej grupy zawodowej. Może to być jeden program dla wszystkich, lub programy indywidualne dla wybranych pracowników.

Można wyróżnić dwa rodzaje efektów takich programów. Są one związane bądź z komfortem pracy bądź z jej efektywnością. Oczywiście zazwyczaj ważne są oba aspekty i poprawa dotyczy zarówno komfortu patrzenia, jak i jej efektywności.

O komforcie pracy mówimy wtedy, gdy celem jest zlikwidowanie dolegliwości związanych z patrzeniem. Dolegliwości mogą być specyficzne – dotyczyć oczu i niespecyficzne, takie jak ogólne zmęczenie, spadek koncentracji, bóle głowy, drażliwość, rozkojarzenie. Specyficzne dolegliwości odczuwamy w rejonie oczu i dlatego łatwo wiążemy je z przemęczeniem. Są to np. ból oczu, pieczenie, suchość, zaczerwienienie, spadek ostrości widzenia.

Sposób używania oczu ma wpływ na efektywność pracy. W Polsce niemal nikt nie proponuje kompleksowych, wyczerpujących programów ukierunkowanych na zwiększanie wyników pracy poprzez programy podnoszące sprawność wzroku. Dlatego takie podejście może zapewnić przewagę nad konkurencyjną i jest atrakcyjne zarówno dla pracownika jak i pracodawcy. W zależności od miejsca pracy efektem stosowania programu ćwiczeń wzroku (poza mniejszym zmęczeniem) może być spadek ilości błędów i pomyłek, większa wydajność i jakość pracy, zwiększenie bezpieczeństwa itp.

Oczywiście efekty są inne w zależności od charakteru pracy. Nieraz są one łatwo mierzalne np. ilość błędów i szybkość pracy podczas prostych tekstowych prac z komputerem. W produkcyjnych zakładach pracy zmniejsza się ilość pomyłek, podnosi jakość wyrobów. Badania prowadzone w takich miejscach potwierdzają skuteczność ćwiczeń wzroku dla podniesienia efektywności pracy.

Mniej wymierna, ale na pewno nie mniej cenna jest poprawa wyników pilotów, operatorów poruszających się urządzeń. Doświadczenia pracy z takimi grupami pokazują, że zarówno subiektywne odczucia, jak i specyficzne wskaźniki potwierdzają znaczącą poprawę funkcjonowania.